تقریبا اوایل مهر بود.....با دوستم مهدیه تازه آشنا شده بودم ولی خیلی صمیمی بودیم....
می خواستیم برای نماز وضو بگیریم ولی دستشویی مدرسه بسته بود.....
گفتیم چیکار کنیم چیکار نکنیم ......
پیشنهاد دادم بریم دستشویی معلما....
با ترس و لرز وارد شدیم و مثل جت وضو گرفتیم......
رفتیم بیرون و داشتیم خدا رو شکر می کردیم که کسی نیومد که یهو......
ناظم:شما اینجا چیکار می کنید؟؟؟؟؟؟؟
یعنی منو دوستم سکته رو زدیم......
برگشتیم یه لبخند مکش مرگ ما تحویلش دادیم اونم یه آدم خیّر صداش زد رفت......
وقتی برگشتیم تو سالن مدرسه منفجر شدیم....
اینقدر به خودمون و ناظممون خندیدیم.....
خلاصه........چه روزای داشتیم......
ادامه مطلب...
نام کتاب : زندگی غیر مشترک
نویسنده : sun daughter کاربر انجمن نودهشتیا
حجم کتاب : ۳۲۰ کیلوبایت (پرنیان) – ۸۱۱ 
ساخته شده با نرم افزار : 
قالب کتاب : JAR
پسورد : www.98ia.com
منبع : wWw.98iA.Com
خلاصه داستان :
تعداد صفحات : ۳۵۹
وسط جنگل، داره شب میشه، نم بارون هم گرفت. اومدم بیرون یکمی با موتور ور رفتم دیدم نه میبینم، نه از موتور ماشین سر در میآرم!
راه افتادم تو دل جنگل،
راست جاده خاکی رو گرفتم و مسیرم رو ادامه دادم.
دیگه بارون حسابی تند شده بود. با یه صدایی برگشتم،
دیدم یه ماشین خیلی آرام و بیصدا بغل دستم وایساد. من هم بیمعطلی پریدم توش. این قدر خیس شده بودم که به فکر این که توی ماشینو نیگا کنم هم نبودم. وقتی روی صندلی عقب جا گرفتم، سرم رو آوردم بالا واسه تشکر، دیدم هیشکی پشت فرمون و صندلی جلو نیست! خیلی ترسیدم. 
داشتم به خودم میاومدم که ماشین یهو همون طور بیصدا راه افتاد.
هنوز خودم رو جفت و جور نکرده بودم که تو یه نور رعد و برق دیدم یه پیچ جلومونه! تمام تنم یخ کرده بود. نمیتونستم حتی جیغ بکشم. ماشین هم همین طور داشت میرفت طرف دره. 
تو لحظههای آخر خودم رو به خدا این قدر نزدیک دیدم که بابا بزرگ خدا بیامرزم اومد جلو چشمم
. اون موقع یهو، یه دست از بیرون پنجره، اومد تو و فرمون رو چرخوند به سمت جاده. نفهمیدم چه مدت گذشت تا به خودم اومدم. ولی هر دفعه که ماشین به سمت دره یا کوه میرفت، یه دست میاومد و فرمون رو میپیچوند. 
از دور یه نوری رو دیدم و حتی یک ثانیه هم تردید به خودم راه ندادم. در رو باز کردم و خودم رو انداختم بیرون. این قدر تند میدویدم که هوا کم آورده بودم.
دویدم به سمت آبادی که نور ازش میاومد. رفتم توی قهوه خونه و ولو شدم رو زمین، بعد از این که به هوش اومدم جریان رو تعریف کردم.
وقتی تموم شد، تا چند ثانیه همه ساکت بودند، یهو در قهوه خونه باز شد و دو نفر خیس اومدن تو، 
یکیشون داد زد: ممد نیگا!
این همون احمقیه که وقتی ما داشتیم ماشینو هل میدادیم سوار ماشین ما شده بود...
